De vorm
De Melkweg is een balkspiraalstelsel. Vanaf bovenaf gezien zou je vier hoofdarmen zien die uit een centrale balk lopen: Schild-Centaurus, Carina-Sagittarius, Perseus en de Buitenarm. De zon ligt aan de rand van een kleinere zijarm (de Orionarm), op ongeveer 26.000 lichtjaar van het centrum.
Het centrum
In het hart van de Melkweg zit Sagittarius A*, een superzwaar zwart gat met een massa van ongeveer 4 miljoen zonsmassa's. Eromheen draaien sterren met enorme snelheden — eentje doet er maar 16 jaar over om eromheen te draaien. In 2022 maakte de Event Horizon Telescope een directe foto van de schaduw van Sagittarius A*.
In cijfers
| Diameter | ≈ 100 000 lichtjaar |
|---|---|
| Dikte (schijf) | ≈ 1 000 lichtjaar |
| Aantal sterren | ≈ 100–400 miljard |
| Massa | ≈ 1,5 × 10¹² zonsmassa's |
| Afstand zon tot centrum | ≈ 26 000 lichtjaar |
| Omlooptijd van de zon | ≈ 230 miljoen jaar |
| Leeftijd | ≈ 13,6 miljard jaar |
Onze buren
De Melkweg is geen eilandje. Hij maakt deel uit van de Lokale Groep, een verzameling van meer dan vijftig sterrenstelsels. De grootste buurman is het Andromeda-stelsel (M31) op 2,5 miljoen lichtjaar. Andromeda komt naar ons toe met 110 km/s — over ongeveer 4,5 miljard jaar versmelten de twee tot één groot stelsel.
Donkere materie
De zichtbare sterren en gas verklaren maar 15-20% van de gravitationele aantrekking die de Melkweg bij elkaar houdt. De rest komt van donkere materie — onzichtbare massa die we alleen aan zijn zwaartekracht herkennen.