Begrippenlijst · U

Uitdijing van het heelal

De uitdijing is de waarneming dat de afstand tussen sterrenstelsels gemiddeld toeneemt in de tijd.

Edwin Hubble toonde in 1929 aan dat verre sterrenstelsels van ons wegbewegen, en wel met een snelheid die evenredig is aan hun afstand: v = H₀ · d, met H₀ de Hubble-constante. De huidige beste meting geeft H₀ ≈ 70 km/s per megaparsec. Het is niet dat sterrenstelsels door de ruimte bewegen — het is de ruimte zelf die uitdijt en de afstanden meeneemt.

Terugrekenend kwam men uit op één begin: de oerknal, ongeveer 13,8 miljard jaar geleden. Sinds het eind van de jaren 1990 weten we bovendien dat de uitdijing versnelt; dat wordt toegeschreven aan een mysterieuze "donkere energie" die naar schatting 68 % van de totale energie van het heelal uitmaakt.

In welke discipline?

Kosmologie.

Verwante termen

Lees meer